Dlaczego osłona 25 mm sprawdza się jako kanalizacja wtórna w istniejących trasach kablowych

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych i energetycznych często stają przed koniecznością zwiększenia pojemności istniejących tras kablowych. Prace te muszą zazwyczaj przebiegać bez prowadzenia nowych wykopów i bez utraty rezerwy na przyszłe rozbudowy infrastruktury. W takich wymagających sytuacjach osłona o średnicy 25 mm doskonale sprawdza się jako wydajna kanalizacja wtórna umieszczana wewnątrz rur pierwotnych o znacznie większym przekroju.

Znaczenie rury wtórnej 25 mm i wpływ grubości ścianki

Wprowadzenie mniejszej średnicy wewnątrz istniejącej rury pierwotnej tworzy dodatkowy, w pełni niezależny tor dla przewodów lub nowoczesnych mikrorurek. Taki zabieg pozwala precyzyjnie wydzielić osobne kanały dla różnych relacji, usług czy nawet konkurencyjnych operatorów, nie naruszając przy tym głównej struktury podziemnej instalacji. Rura RHDPE 25 o zewnętrznym wymiarze 25 mm i typowej ściance o grubości 2,0 mm zapewnia wewnętrzne światło na poziomie około 21 mm. Taka przestrzeń robocza w zupełności wystarcza do swobodnego poprowadzenia pojedynczych kabli światłowodowych, mniejszych wiązek telekomunikacyjnych lub przewodów sterowniczych.

Wybór odpowiednich parametrów, w tym relacji między cieńszą a grubszą ścianką, bezpośrednio rzutuje na sztywność obwodową i zachowanie materiału podczas trudnych prac terenowych. Cieńsza powłoka gwarantuje zdecydowanie większą elastyczność. Cecha ta znacznie ułatwia prowadzenie trasy w ostrych łukach oraz w trudno dostępnych, zagiętych miejscach istniejącej już kanalizacji. Z kolei grubsza ścianka zwiększa odporność na ściskanie i podnosi dopuszczalną siłę wciągania, skutecznie chroniąc profil przed niepożądaną deformacją na bardzo długich odcinkach. W praktyce instalacyjnej najczęściej stosuje się uniwersalny wariant 2,0 mm. Taka grubość materiału bardzo dobrze równoważy potrzebną elastyczność z mechaniczną wytrzymałością niezbędną podczas siłowego wciągania kabli.

Warstwa poślizgowa i dobór średnicy przy modernizacji

Wewnętrzne wzdłużne rowkowanie, gdy zostanie połączone z fabryczną warstwą poślizgową, wyraźnie obniża współczynnik tarcia wewnątrz powłoki w porównaniu do standardowych, gładkich powierzchni. Zgodnie z wytycznymi dla systemów telekomunikacyjnych, ograniczenie oporów pozwala bezpiecznie wydłużyć maksymalny odcinek wciągania lub wdmuchiwania kabli. Ma to fundamentalne znaczenie podczas modernizacji długich tras, które są pozbawione dostępu pośredniego w postaci dodatkowych studni kablowych. Zmniejszenie siły niezbędnej do instalacji skutecznie chroni delikatną powłokę światłowodu przed uszkodzeniem i redukuje obciążenie maszyn wciągających.

Budowa nowoczesnego rurociągu kablowego wymaga również pełnej zgodności systemowej wszystkich wykorzystywanych elementów. Kompaktowa osłona 25 mm bez problemu współpracuje z pojedynczą mikrorurką światłowodową, całymi pakietami mikrorur oraz podstawowymi akcesoriami montażowymi, takimi jak szczelne złączki skręcane, trójniki czy zatyczki uszczelniające.

Kompleksową infrastrukturę osłonową dla branży telekomunikacyjnej dostarcza TELTAR Kobielski i Sech. Spółka jawna z Chmielowa od 2005 roku produkuje rury osłonowe, mikrorurki światłowodowe oraz rury wielowarstwowe. Własne zaplecze produkcyjne pozwala przedsiębiorstwu obsługiwać rozbudowane projekty realizowane przez operatorów energetycznych i telekomunikacyjnych.

Zastosowanie średnicy 25 mm podczas modernizacji starszej kanalizacji ma największy sens wtedy, gdy przestrzeń w rurze pierwotnej jest już mocno ograniczona, a planowane do ułożenia kable cechują się stosunkowo niewielkim przekrojem. Wybór tak zwymiarowanego wariantu pozwala szybko zwiększyć pojemność sieci bez całkowitego wyczerpania cennej rezerwy miejscowej. Jeśli jednak wieloletni projekt inwestycyjny od razu zakłada późniejszą rozbudowę o znacznie grubsze wiązki, bezpieczniejszym wyjściem bywa pozostawienie większej średnicy wtórnej, na przykład 32 mm lub 40 mm. Unika się w ten sposób ryzyka zablokowania światła rury dla przyszłych prac instalacyjnych.

Ostateczna przydatność wybranej średnicy zawsze zależy od oporów wewnętrznych rurociągu, skomplikowania geometrii trasy oraz długoterminowej polityki zarządzania rezerwą kablową. Niskie tarcie, uzyskane dzięki odpowiedniej strukturze wnętrza rury z warstwą poślizgową, umożliwia sprawne wciąganie światłowodów na długich dystansach bez obciążania ich struktury nośnej. Trasy obfitujące w liczne zakręty i załamania wymagają bardziej elastycznych rozwiązań o mniejszym przekroju, podczas gdy długie i całkowicie proste odcinki premiują sztywniejsze powłoki o wyższej odporności na zgniatanie. Głównym kryterium ostatecznego wyboru pozostaje zachowanie odpowiedniej przepustowości głównej rury pierwotnej z myślą o kolejnych, nieuniknionych etapach rozbudowy nowoczesnych sieci.